| Zaterdag 21 juli 2007
Dagwandeling IVN afdeling Voerendaal
in de omgeving van het Ardennendorpje Limbourg
Vertrek : 10.00 uur kerk
Goë ( B )
Gidsen : Albert v.d. Dries en Jef Brouwers
Aantal deelnemers : 28
Een plezante rit binnendoor
richting Visé.
Straten met ruime huizen. Niets erachter.
Lintbebouwing. Een friterie.
De vlaggen hangen uit voor de nationale feestdag.
 
Goé, Limbourg een
historisch stadje. De klokkentoren
hangt scheef. Ze hebben geen schietlood gebruikt.
Van verzakking is ook geen sprake. Nee, er zit een
bedoeling achter. Deze constructie leidt de wind rond langs
het dak. Uitgekookt die Belgen.
De verrassingstocht begint. Wat ontdekken we vandaag te voet?
Spannend dat onverwachte!
We struinen door een wei met hoog gras en zien een flinke melkfabriek.
Zweefvliegers op de schermbloemigen.
Gezond zijn en kunnen ondernemen, wat je wilt. Dat is geluk.
Heerlijk, wat een rust. De vlinders fladderen rond. Een oranje gekartelde
aurelia.
Een bruin landkaartje op een paarse distel.
Een veer van een buizerd. 99 procent. Die is in de rui en blijft
in de buurt van zijn nest.
Veel vogels hoor je niet; een iel stemmetje in een den. Het lijkt
op een boomkruiper.
Het goudhaantje dus.
Het pad leidt dwars door een hellingbos. Limburg in het kwadraat.
We puffen omhoog en weer omlaag. En nog eens op en neer.
Even achteruit kijken. Welk spoor laten we achter ?
Tijd voor de eerste pauze : een stukje fruit met een boomstam in
de rug.
Dat is genieten.
We sjravelen verder. Voorzichtig naar beneden over de keien.
Naar boven op een rotsachtige ondergrond . Avontuurlijk.
Mijn voeten verdienen straks een bubbelbad met badedas.
Een dun humuslaagje. Een oranje gewei zwammetje op een stronkje.
We naderen een oude muur met varentjes : steenbreek.
Een hagedis schiet weg van zijn zonnebank.
Op de heuvel een middeleeuwse vesting.
Geweldig die sfeer van vroeger. Een ideale locatie voor een film
:
“
Wat eine batteraaf “.
In een stammineeke een kwart rijstevla met een kopje zwarte koffie.
Madammeke bedankt. Hier is het te doen.
Een prachtig vergezicht op het dal van de Vesdre. Mooi met die brug.
Net Gulpen.
Slingerend zakken we onlaag door het bos. Voorzichtig. Ontspannen
ligt een
damhertje tussen het boerenwormkruid. Awel vrienden ……….onthaasten!
Waar kunt ge naar toe, als de wereld vergaat?
Just……...naar België, want daar gebeurt alles vijf
jaar later.
Amaj………. tot ziens.
D´r Piet
|
