Zoals aangekondigd werd zaterdag 20 augustus 2005 om ongeveer 9: 00
uur koers gezet richting de Eifel voor een pittige dagwandeling
onder de bezielende leiding van Wiel Curfs.
De 10
deelnemers werden verdeeld over drie auto’s
en we vertokken met druilerig weer vanuit Voerendaal.
Om 10:00 uur waren we allen bij het startpunt, te weten het kerkje
van het dorp Huppenbroich, gearriveerd. Hier was het prima droog
wandelweer en dat is de hele dag zo gebleven.
Nauwelijks
van start gegaan werd een rode wouw (wauw) gesignaleerd. De dag
kon
toen al niet meer stuk. De hele wandeling werd gekenmerkt
door mooie panorama’s en het erbij horende stijgen en dalen
door het Rurdal en Tiefenbachdal. Om dit allemaal vol te houden werd
al vrij snel een kaffee mit kuchengelegenheid opgezocht in Dedenborn
Aangezien we de meeste kilometers toch nog moesten afleggen lieten
we het ons goed smaken. In Dedenborn zijn nog de nodige vakwerkhuizen
te zien. Verder ging het langs een huis met bommen en granaten (duidelijk
alleen interessant voor de mannelijke deelnemers) door allerhande
smalle paadjes weer richting wald en de bergen van de Rureifel.
De knapzak werd genuttigd op een hoog uitzichtpunt.
Onderweg
kwamen we langs een met klimop begroeide Ölmühle
en diverse viskweekvijvers.
Na een korte stop in een schuilhut is er iets niet geheel volgens
plan verlopen. Een tweede schuilhut zou moeten volgen maar die kwamen
we niet tegen. Toen we dan ook aan de rand van een dorp kwamen kregen
een aantal mensen het gevoel dat dit wel eens iets anders dan Huppenbroich
zou kunnen zijn. Een levende ziel in dit dorp op zaterdagmiddag te
vinden bleek nog niet zo gemakkelijk te zijn. Het verlossende, en
reeds verwachte, antwoord kwam van een oudere heer die ons vertelde
dat we in Kesternich waren beland
Dit mocht de pret niet drukken en we gingen nogmaals (Tiefenbach)-dal
in dal uit vol goede moed richting Huppenbroich waar we na ongeveer
17 kilometer te hebben gelopen, nog voor de duisternis arriveerden.
Vandaar ging het huiswaarts en bij de grensovergang de Locht regende
het pijpenstelen. De weergoden bleken ons dus gunstig gezind te zijn
geweest.
Rond vijf uur waren we terug in der Heimat zoals ook vooraf was
aangegeven.
Bedankt en tot kijk
Lucien
Smets
|
