2e
wandeling langs de Geul “ van
bron tot monding ”
18 maart 2009 : Moresnet – Moresnet ( rondwandeling )
De parkeerplaats
van het gemeentehuis stond al weer aardig vol met auto’s met
daarin heel wat bekende gezichten van onze 1e wandeling. Nadat iedereen
een carpoolplekje gevonden
had, gingen we op weg naar
Ubachsberg waar de rest van de groep al stond te wachten.
In zijn welkomswoord meldde Jef dat hij reuze verbaasd
en ook zeer gevleid was met de goede opkomst. Na zo’n drukbezochte 1e wandeling
was hij ‘bang’ dat het aantal wandelaars wat tegen zou
vallen. Maar hij was het gezegde “hoort zegt voort” vergeten.
De opkomst was zelfs 2 man hoger dan op 11 maart.
Al snel ging
het naar Moresnet. De parkeerplaats onder de spoorbrug was snel
gevonden en er was plaats genoeg voor alle “Voelense” auto’s.
Om 10.00 uur startte de wandeling met een uitleg van Hub over de
geschiedenis van de spoorbrug, gebouwd in 1914 door Russische krijgsgevangenen
onder niet te beschrijven omstandigheden.
Vlak
na de start door het veld wachtte al snel de pratsch die ons in
de mail toegezegd was. Net als op onze 1e tocht
hadden we een ‘gevallen’ vrouw.
Maar daar bleef het gelukkig bij.
Een heel stuk werd er langs de Geul gelopen die al
meanderend zijn weg zocht door het bos ( de naam Geul is afgeleid
van het Germaanse
woord – galia - wat zoveel betekent als smalle bochterijke
rivier) en waar we onderweg al het ontluikend groen met hier en daar
al wat bloeiende bosanemonen, speenkruid, sneeuwklokjes en een helling
met wilde narcissen zagen.
Walter vertelde bij een van de 3 zinkmijnen, zeg hier maar zinkgrot,
hoe het zink werd gewonnen en hoe het zuiveringsproces verliep. Al
keuvelend en fotograferend werd er verder gewandeld terwijl de temperatuur
steeds verder opliep en het zonnetje steeds uitbundiger ging schijnen,
mouwen werden opgestroopt en de jassen gingen open.
 Bij een voormalige abdij, nu een verpleeghuis, werd
er gestopt voor de lunch. Her en der verspreid over de diverse
bankjes in de tuin
strekten de IVN –ers hun beentjes en begonnen aan de boterhammen.
Om 13.00 uur vertrok het gezelschap weer door bos en veld met fraaie
vergezichten. Bij kasteel Eyneburg was de volgende stop. Het kasteel
is (nog niet) in tiptop staat maar het is wel geschikt om op de kiek
te zetten ( wat ook zeeer veeel gedaan werd).
Het oorspronkelijke kasteel dateert uit 1260 en heeft
in de loop der eeuwen veel verbouwingen gekend, het brandde begin
1900 bijna
geheel af. Vanaf een buitenterras van het kasteel hadden we ver in
de diepte een fraai uitzicht op de Geul ( opmerking van Walter “denk
wel even al die dennenbomen weg ! ).
Langs een steile helling daalden we in snel tempo af naar de rivier
om naar de parkeerplaats terug te keren.
Onderweg passeerden we nog een volmolen waar we een
goede uitleg kregen wat vollen eigenlijk is en hoe het gedaan werd/wordt.
Ook
weten we nu waar de naam ‘kruikezeikers = inwoners Tilburg
vandaan komt.
Een slotconclusie die allen die meegelopen hebben zeker kunnen onderschrijven;
een fraaie wandeling, een schilderachtige Geul, plezierig gezelschap,
heerlijk lenteweer en uitstekende gidsen.
Hub, Albert, Walter en Jef namens alle 2e wandelingwandelaars
Bedankt
.
Lea Geelen
Misschien wilt
u de route zelf ook een keer nalopen, maak
dan gebruik van onze routekaart (Pdf 337 kb) wij wensen
u veel plezier.
|
