In een schitterend gebied dat ook ( misschien wel terecht ) de Groene Long wordt genoemd was het IVN afdeling Kerkrade onze gastheer voor zaterdagmorgen 24 januari 2004.

Met Alex Vaessen, natuurman in hart en nieren, voorop vertrokken om 09.30 uur een
20-tal voerendaalse natuurvrienden voor een wandeling die ongeveer 2,5 uur zou gaan duren.

Met een fantastisch uitzicht op de omgeving, een blik op het nog te openen Gaiapark en opvliegende buizerds werd richting Anstelbeek gewandeld. Een beek die in de omgeving van Richterich ( Dld. ) ontspringt en die thans schoner is dan vroeger toen ze nog als afwaterkanaal voor het mijnwater werd gebruikt. In ieder geval zo schoon dat het ijsvogeltje en de grote gele kwikstaart er zich meer dan thuis voelen.

Langs en via de binnenplaats van Kasteel Erenstein ( de sfeervolle ambiance van dit hotel is voor de meeste ivn beurzen helaas niet te proeven ) werden daarna al dan niet overwinterende watervogels zoals meerkoeten, nijlgansen, tafeleenden, futen, canadese en grauwe ganzen, waterhoentjes, wintertaling etc. waargenomen.

Klimmend, soms puffend maar vooral genietend van de vele zichtbaar aanwezige maretakken werd koers gezet richting een uiterst kwetsbaar en moerassig natuurgebied. Alex vertelde dat in dit gebied IVN, IKL en de gemeente Kerkrade eendrachtig samenwerken om al dat moois voor de toekomst te bewaren. De aanwezigheid van de goudveil zegt meer dan genoeg over de florawaarde van dit gebied.

Dat Alex dit gebied en zijn pappenheimers op zijn duimpje kent bleek al vlug toen hij ons langs de Cranenweijer loodste om ons te wijzen op de aanwezigheid van een flamingo. Ook wees hij op de bomen die door de poep van de ongeveer 120 aalscholvers het hele jaar door
“ besneeuwd “ lijken te zijn.

Met een grap en een grol verhalend over vroegere tijden gaf hij ook de “ vogelaars “ alle gelegenheid om hun waarnemingen van bijv. de grote bonte specht, de staartmezen, torenvalk, sperwer, zanglijsters etc. op te tekenen.
Tegen 12.00 uur werd weer de ivn thuishaven bereikt; precies op tijd om te genieten van een kop warme koffie of thee die de vrouw van Alex had gemaakt. Ook de 2 voerendaalse natuursenioren Liesbeth ( 83 ) en Wiel ( 80 ) haalden - petje af - de eindstreep al moesten zij voor het zwaardere klimwerk af en toe gebruik maken van een toegestoken hulpvaardige natuurarm.

Een dankwoord, een welgemeend en warm applaus waren er voor Alex en Fred die ons een fijne natuurmorgen bezorgden.