Nou, daar doen we zeker aan mee!

De tocht op zaterdagmorgen 21 februari verliep anders dan anders. We zouden op zoek gaan naar de wormdalbever in de buurt van Haanrade, dus carpoolen in Voerendaal en daarna verzamelen bij de kerk van Haanrade.

Gaan we gebruikelijk vanaf het verzamelpunt verder te voet, deze keer niet. Vanaf het verzamelpunt bestond dit deel van de tocht uit, zoals Fransen wel zeggen, een ‘promenade en voiture’, in ons geval een autorit van Haanrade via de markt van Eygelshoven naar Kohlscheid. Dit klinkt gemakkelijker dan het is, want met veel deelnemers is het moeilijk tegelijk aan te komen. Logisch, er was veel te zien onderweg en medeweggebruikers probeerden de stoet in verwarring te brengen.
Maar als goed IVN’ers lukte het allen om de juiste parkeerplaats te vinden. Dit onderdeel van de zoektocht was dus geslaagd.

Het volgende deel van de tocht was de echte ‘promenade’ en ging dus te voet, langs de soms hoge oevers van de Worm over smalle en brede paden.
Inmiddels was het wel te laat voor de bevers, ik heb ze niet gezien of hadden zij een andere plaats afgesproken?
Wel hebben we karpers gezien.

Een bonte specht, die langdurig op zijn plek in een boom bleef zitten (zodat ook ik hem kon zien; ik ben geen bedreven vogelaar), is zeker het noemen waard.

Voorts zijn er in de buurt van de Worm andere zaken te zien dan dieren en planten. Ook daar werden we door Wiel op geattendeerd.

We kwamen langs een oude mijningang, die nu voor afwatering wordt gebruikt en een oude mijnschacht waar nu een woonhuis staat.

Verder zijn er in dit gebied zwarte en witte heuvels.
De zwarte heuvels bestaan uit mijnsteen en de witte uit afvalkalk, afkomstig van een vroegere sodafabriek. De witte heuvels zijn aardig groen geworden door plantengroei.

Thuis even in het technisch woordenboek gekeken, (kristal)soda ofwel natriumcarbonaat zou uit mergel (calciumcarbonaat) en keukenzout (natriumchloride) gemaakt kunnen worden, met als afvalproduct calciumchloride.
Maar dit is scheikunde van de niet deskundige.